بیشتر ما انسان‌ها، پرندگان را نماد آزادی و یا حتی نماد آینده می‌بینیم. توانایی پرندگان برای اوج گرفتن در آسمان باعث شده است که آنها برای انسان‌ها که نمی‌توانند بدون بال‌های جایگزین پرواز کنند، خوشایند و مطلوب شوند. از زمان‌های خیلی دور، بشر پرندگان را نشانه‌ی زندگی ابدی و جاودانه تلقی کرده است. بیشتر داستان‌ها و فولکورها می‌گویند که پرندگان به عنوان نشانه‌ی زندگی تجدید شده و اغلب گذر از زندگی و مرگ در نظر گرفته شده‌اند. بسیاری حتی، پرندگان را به عنوان ایده و طرحی برای آینده در نظر می‌گیرند.
نقش پرنده از دیرباز از نقوش پرکاربرد مورد استفاده در هنر ایران بوده است. بشر از روزگاران کهن به پرندگان مانند دیگر حیوانات توجه داشت و اعتقادها و باورهایی درباره هر یک از این‌گونه، در بین جوامع مختلف شایع بوده است.
بسیاری از نقوش پرندگان حامل بار نمادین و سمبلیک هستند و جایگاهی خاص در فرهنگ و ادبیات ایران دارند؛ مفاهیم نمادینی همچون پیروزی خیر بر شر، خوشبختی و نیک‌روزی، بشارت بهار، درخواست باروری و باران‌خواهی و همچنین مفاهیم عرفانی و مذهبی.
طراح در این اثر با تقسیم‌بندی قاب به سه بخش و قرار دادن پرنده ( طوطی )، نیزار و ساعت از جنس ورق طلا در هر قسمت، تابلو را از حالت یکنواختی خارج کرده و به آن تنوع و زیبایی بخشیده است.