اژدها در چین سمبل جهان طبیعی، دگرگونی و سازگاری است. همچنین به اژدها، به‌عنوان قدرتی فوق‌العاده که سبب بارندگی و کنترل سیل‌ها و طوفان‌ها می‌شد، اعتقاد داشتند (به وسیله برخورد دُم اژدها با رودخانه، که موجب باز شدن رودخانه و در نتیجه ایجاد سیلاب می‌شد) و او را وسیله انتقال انسان‌ها به قلمرو آسمان، پس از مرگ می‌دانستند. به علاوه آن‌ها اژدها را موجودی دارای عقل و خردی بالا، نماد نیروهای خیر و سمبل قدرت و شگون می‌دانستند.

در داستان‌های ایرانیان اژدها نفس آتشین دارد و از دهانش آتش بیرون می‌آید. با آمدن مغولان به ایران و دوره‌های بعد، اژدها در نگارگری، حجاری، بر روی ظرف های سفالین لعاب‌دار و بدل چینی‌ها، آثار ادبی و همچنین مفاهیم عرفانی، نقش مهمی را ایفا کرده است.